چه اشتباهی کردم ، که اسمت رو بردم
خوبیش اینه لااقل ، واست قسم نخوردم
راستی چه عالمی بود ، اگه بدا نبودن
جدا میشیم ما از هم ، چون خیلی ها حسودن
دیشب تا صبح نشستم ، زیر نگاه مهتاب
تو خیلی خوبی اما ، فقط تو عالم خواب
عکسها و هدیه هاتم ، می دم به یه واسطه
تا که به خیر خوشی ، تموم شه این رابطه
حرفهای عاشقونه ، همش مال قدیمه
مثل همون حرفهایی ، که ما به همین زدیمه
هر وعده ای که دادی ، به هر کسی عمل کن
غصه هاشو یجوری، با مهربونی حل کن
نذار که عشقت واسش ، مشکل و دردسر شه
نذار که از دست تو، راهی یه سفر شه
چه وقتهایی تلف شده ، با تو سر قرارا
تکلیفا روشن میشه ، همیشه تو بهارا
گناه تو همین بود ، نداشتن صداقت
اما گناه من بود ، نکردن خیانت
سپیدی نگاهت ، ناب شبیه برفه
آب میشه زود و فقط ، به قیمت یه حرفه
دیگه خدا نگهدار ، لحظه های قیمتی
منو ببخش عزیزم ، هر کی داره قسمتی
دنیا رو اگه بدی ، دلم ازت صاف نمیشه
دلی که بشکنه و کدر شه ، شفاف نمیشه
نه دیگه " دوستت دارم " ، محال باورم بشه
اسم تو دیگه ، محال تو دلم جا بشه
حیف اون بتی که از تو برای خودم ساخته بودم
من مقصر نبودم چون تو رو نشناخته بودم
اصل مطلب اینه که برو پی کاره خودت
دیگه نمی خوامت ، لعنت به تو و اون روز تولدت
"" شاید اشتباه اما عاشقا دروغ میگن
آدمای مهربون و باوفا دروغ میگن
اونا که میگن تا همیشه دیوونتن
بذار بی پرده بگم که به شما دروغ میگن
اونا که میان به این بهونه که اومدن
از توی شهر قشنگ قصه ها دروغ میگن
اونا که فدات بشم تکیه کلامشون شده
به تمام آسمونا به خدا دروغ میگن
اونا که با قسم ها می خوان به تو بگن
که تا قیامت نمیشن ازت جدا دروغ میگن""
حیف لحظه های خوبی که برای تو گذاشتم
حیف غصه ای که خوردم چون ازت خبر نداشتم
حیف اون روزا ، که ناز چشمات رو کشیدم
حیف شوقی که تو گفتی ، داری اما من ندیدم
حیف حرفای قشنگی که برای تو نوشتم
حیف رویام که واسه تو از قشنگیهاش گذشتم
حیف شبها که نشستم به خیالت زیر مهتاب
حیف وقتی که تلف شده واسه دیدن تو توی خواب
حیف با وفای من ، حیف عشق اعتمادم
حیف اون شاخه گلی که توی پاییز به تو دادم
حیف فرصتهای نقره ام ، حیف عمر و دقیقم
حیف هرچی به تو گفتم ، راستی راستی حیف سلیقم
حیف اشکا که ریختم واسه تو دم سپیده
حیف احساس طلاییم ، حیف این عشق وعقیده
حیف شادیم توی روزی که می گن تولدت بود
حیف عاشقیم که گفتی اولش کار خودت بود
حیف اون همه قسم ها که به اسم تو نخوردم
حیف نازی که کشیدم چون که طاقت نیاوردم
حیف اون کسی که عاشقم بود توی رویا
حیف که تو از راه رسیدی اونو دادمش به دریا
حیف چیزی که ندارم ، حیف ذوقی که نکردی
حیف گرمای دستم که سپردمش به سهلی
حیف قلبم که یه روز دادم دستت امانت
حیف اعتماد اون روز ، حیف واژه خیانت
حیف اون شبی که گفتم پیشه تو کمه ستاره
حیف اون حرفا که گفتی، گفتم اشکالی نداره
حیف چشمایی که گفتم به تو با لبهای خندون
حیف آرزوی دیدار با تو بودن زیر بارون
حیف هر چه که سپردم ، حیف هر چه که نبودی
حیف تکلیفم ، بیا روشنش کن تو بزودی
"" شاید اشتباه اما عاشقا دروغ میگن
آدمای مهربون و باوفا دروغ میگن
اونا که میگن تا همیشه دیوونتن
بذار بی پرده بگم که به شما دروغ میگن
اونا که میان به این بهونه که اومدن
از توی شهر قشنگ قصه ها دروغ میگن
اونا که فدات بشم تکیه کلامشون شده
به تمام آسمونا به خدا دروغ میگن
اونا که با قسم ها می خوان به تو بگن
که تا قیامت نمیشن ازت جدا دروغ میگن""
ما که رفتیم ولی یادت باشه دیوونه بودیم
واسه تو اسیر یه عمر کنج این خونه بودیم
ما که رفتیم تو بمون با هرکی که دوسش داری
با اونی که پنهونی سر رو شونش میذاری
ما که رفتیم ولی این رسم وفاداری نبود
قصه چشم تو واسه ما تکراری نبود
ما که رفتیم حالا تو می مونی و عشق جدید
می دونم چند روز دیگه می شنوم جدا شدید
ما که رفتیم ولی مزد دستای ما این نبود
دل ما لایق اینکه بندازی زمین نبود
ما که رفتیم ولیکن قدر تو رو دونسته بودیم
بیشتر هم خواسته بودیم اما نتونسته بودیم
ما که رفتیم تو برو دل بده دست دیگری
به قول حافظ ما هم داریم یه یار سفری
ما که رفتیم تو بشین زیر نگاه عاشقش
آرزوم اینه که فقط تلف نشه دقایقش
ما که رفتیم تو برو دنبال طالع خودت
ببینم که سال دیگه کی میاد تولدت
ما که رفتیم تو بمون با اونکه از راه اومده
اون که با اومدنش خنجر به قلب من زده
ما که رفتیم دل ندیم به عشق کاغذی
لااقل می اومدی پیشم واسه خداحافظی
"" شاید اشتباه اما عاشقا دروغ میگن
آدمای مهربون و باوفا دروغ میگن
اونا که میگن تا همیشه دیوونتن
بذار بی پرده بگم که به شما دروغ میگن
اونا که میان به این بهونه که اومدن
از توی شهر قشنگ قصه ها دروغ میگن
اونا که فدات بشم تکیه کلامشون شده
به تمام آسمونا به خدا دروغ میگن
اونا که با قسم ها می خوان به تو بگن
که تا قیامت نمیشن ازت جدا دروغ میگن""
